Sevdikleriniz için kendi mutluluğunuzdan vazgeçip onların mutluluğuyla mutlu oldunuz mu hiç?
 
  Fedakarlığı gerçekten bilmek demektir bu.Hatta bazen bilmemeyi istemektir.Hayata göre daha iyidir bazı insanlar.Daha çok üzülürler bu yüzden.Kimseyi kırmadan üzülürler ama.Etrafındaki insanların mutluluğuyla mutlu olmaya çalışırlar.Onlar için ağlamak yetmez.Sonsuza kadar ağlamak vardır içlerinde.Kimseyi üzmemek için üzülürler.Sonra insanlardan nefret edip başka varlıkların olduğu bir dünya kurarlar içlerinde.Ama hiçbir şey başka insanlar için kırılan kalplerini onaramaz.Çok uzaklara gitmek vardır içlerinde.Gidemezler...Fedakarlığı bilirler çünkü, onları seven insanlar üzülmesin diye gidemezler bu sefer de.Hayatları boyunca fedakar olmanın suçunu yaşayarak üzülürler.En ufacık şeylere mutlu olmaya çalışırlar.Belki olurlar, belki olmazlar ama olmuş gibi yaparlar.İyi bir oyuncudur fedakar insanlar.Zararsız oyunculardır çevreleri için ama büyük zarar verirler kendilerine,kalplerine,umutlarına..

   Hiç öğrenmemiş olmayı dilerler fedakarlığı.Çünkü başka kalpler için kalbinin atmasıdır fedakarlık.Başkası kırılmasın diye kendini otuz parçaya bölmektir, üzülmektir.En önemlisi gitmek isteyip gidememektir fedakarlık.